Kemal Seyhan

Kemal Seyhan’ın ancak kendinden önceki ve sonraki akrabalarıyla sınanabilecek resinlerin iki belirgin anlam sorunsalına işaret ettiğini söylemek mümkün.

Kendine yeterli bir imge olarak başka hiçbir şeye işaret etmemek ve varoluş süreçlerini gizlemekte özel bir hünere sahip olmak. Be resimleri tanımlarken kullanacağımız kelimelerin, modernizmin temsil sorununu imge ötesine taşırken geride bıraktığı yüzey, mekan, boşluk ve renk sorunsallarıyla ilişkisi var şüphesiz.

 

​Yine de bir yüzeyi boyamanın ilk halleri üzerine düşünen ve imgenin ortaya çıkış sürecini bir iç okuma alarak kuran bir bakış Seyhan’ınkisi. Yatay ve dikey bir hareketin bir ızagara gibi yüzeyin boşluğuna gerilmesi ve rengin bir arma motif gibi yayılmasının bileşkesi üzerine kurulu bu resimler.

Kemal Seyhan'ın eserleri zihinsel süreçle eylemsel süreç arasındaki zamanda, düşüncenin çözüldüğü ve eylemin imgeye adandığı tuhaf bir bütünleşme anının gerilimini taşıyorlar.