Anna Laudel, yeni sanat sezonunu İstanbul ve Ankara mekânlarında üç yeni sergiyle karşılıyor. Galeri, İstanbul’da Serkan Küçüközcü’nün “BADE” ve Noah Becker’ın “Herkese Yetecek Kadar Var” başlıklı kişisel sergilerini sanatseverlerle buluştururken; Ankara’daki mekânında ise Ramazan Can’ın “Buranın Yabancısıydım” sergisine ev sahipliği yapıyor.

Serkan Küçüközcü’nün altıncı kişisel sergisi “BADE”, 1 Kasım’a kadar ANNA LAUDEL İstanbul’da sanatseverlerle buluşuyor. Sanatçının son dönem üretimlerinden seçkiyi bir araya getiren sergi; anı, sezgi ve iç dünya ile dış dünya arasındaki değişken ilişki üzerine odaklanıyor.

Noah Becker’ın “Herkese Yetecek Kadar Var” başlıklı kişisel sergisi, 1 Kasım’a kadar ANNA LAUDEL İstanbul’da izleyici karşısına çıkıyor. Sanatçının ANNA LAUDEL İstanbul’daki ilk kişisel sergisi “Herkese Yetecek Kadar Var”, insanın doğa ve kentsel dünyayla ilişkisini bireysellik üzerinden ele alırken, rekabet, denge ve birlikte var olma kavramlarını bir araya getiriyor.

Anna Laudel, Ankara, Ramazan Can’ın “Ben Buranın Yabancısıydım” başlıklı sergisini 21 Kasım’a kadar izleyiciyle buluşturuyor. Sanatçının Yörük kültürü ve aile geçmişi üzerine araştırmalarından beslenen sergi; halının hareket ve belleğini, betonun yerleşiklik ve kalıcılığı üzerinden ele alıyor.

Künye:
1. Serkan Küçüközcü b. 1980 Salkım Serisi / Grape Cluster Series, 2025 Tuval üzerine akrilik Acrylic on canvas 70h x 120w cm 27 1/2 x 47 1/4 in
2. Noah Becker b. 1994 I celebrate my Unity with all Life knowing we are all one (Milan), 2026 Mixed Media on Canvas 110h x 152w cm
​3. Ramazan Can b. 1988 I have wandered the mountains with the nomads for forty years, 2024 Neon, Carpet, Wood 175h x 120w x 17.5d cm 68 7/8 x 47 1/4 x 6 7/8 in

Pera Müzesi, İstanbul Araştırmaları Enstitüsü’nün (İAE) 20. yıl dönümü için düzenlediği erken cumhuriyet İstanbul’unun gündelik hayatını ve foto muhabirliğinin perde arkasını ele alan “Cumhuriyetin Kamera Arkası” sergisini 29 Eylül 2026 - 28 Mart 2027 tarihleri arasında sanatseverlerle buluşturacak.

Suna ve İnan Kıraç Vakfı Pera Müzesi, İstanbul Araştırmaları Enstitüsü’nün (İAE) 20. yıl dönümü vesilesiyle düzenlediği “Cumhuriyetin Kamera Arkası” sergisi, erken cumhuriyet İstanbul’unun gündelik hayatına ve foto muhabirliğinin perde arkasına alışılmışın dışında bir yerden bakıyor. İdil Çetin ve Ahmet Ersoy’un küratörlüğünü üstlendiği sergi, Suna ve İnan Kıraç Vakfı Fotoğraf Koleksiyonu, Basın Fotoğrafları Arşivi’nden seçilen karelerle 1920’lerden 1950’lerin başlarına uzanan dönemin yerleşik görsel hafızasının dışında kalan insanlara, anlara ve hikâyelere odaklanıyor. Sergi, basın fotoğrafçılığının dolaşıma girmemiş görüntüleri aracılığıyla dönemin toplumsal çeşitliliğini ve haber üretiminin çoğu kez gözden kaçan katmanlarını ortaya çıkarıyor.

Fotoğrafın çoğaltılabilir doğası, 19. yüzyıldan bu yana dolaşıma giren karelerin çok ötesinde büyük bir görsel birikim yarattı. Seçim dışında kalan, kullanılmayan ya da zaman içinde önemini yitiren görüntüler de bu birikimin parçası olarak görsel hafızanın farklı katmanlarını oluşturdu. Cumhuriyetin Kamera Arkası, haber üretiminin gerisinde kalan bu görsel malzemeyi odağına alıyor.

Serginin çıkış noktasını oluşturan Basın Fotoğrafları Arşivi, 90 binden fazla fotoğrafı barındırıyor. Bu görüntülerin önemli bir bölümünü kusurlu, hasarlı ya da erken Cumhuriyet dönemine ilişkin estetik ve ideolojik beklentilerin dışında kalan kareler oluşturuyor. Geleneksel sergileme ve arşiv standartları açısından çoğu zaman göz ardı edilebilecek bu fotoğraflar, sergiyle birlikte yeniden görünürlük kazanıyor.

1920’lerden 1950’lerin başlarına uzanan seçki, Türkiye’de foto muhabirliğinin erken dönemlerine de ışık tutuyor. Fotoğrafların çoğunu İstanbul’da Cumhuriyet gazetesi foto muhabirleri Selahattin Giz ve ustası Namık Görgüç çekmiş olsa da isimlendirilmemiş negatiflerden oluşan koleksiyon dönemin önde gelen diğer basın fotoğrafçılarına ait pek çok kareyi de içeriyor. Bu görüntüler, dönemin haber üretim süreçlerini izlemeye imkân verirken aynı zamanda gündelik yaşama dair gayri resmî bir tanıklık sunuyor.

Künye:
1. Olay yerinde bir foto muhabiri, İstanbul, 1930’lar. Suna ve İnan Kıraç Vakfı Fotoğraf Koleksiyonu, Basın Fotoğrafları Arşivi, CFA_004025.
2. Darülfünun Konferans Salonu önünde (Tayyare Piyangosu çekilişini) bekleyenler, Beyazıt, İstanbul, 1930’lar. Suna ve İnan Kıraç Vakfı Fotoğraf Koleksiyonu, Basın Fotoğrafları Arşivi, CFA_008417.
3. Sirkeci Garı'nda bir sporcu kafilesi, İstanbul, 1925 öncesi. Suna ve İnan Kıraç Vakfı Fotoğraf Koleksiyonu, Basın Fotoğrafları Arşivi, CFA_005594.
4. Foto muhabiri Namık Görgüç Beyazıt Yangın Kulesi’nde, İstanbul, 1925-1947. Suna ve İnan Kıraç Vakfı Fotoğraf Koleksiyonu, Basın Fotoğrafları Arşivi, CFA_015151.

Galerist, 25. yılını kuruluşundan bugüne dek galerinin kimliğini şekillendirmiş 50’ye yakın sanatçıyı bir araya getiren “Gönül İşi” başlıklı sergisini 16 Eylül-7 Kasım tarihleri arasında sanatseverlerle buluşturuyor.

“Gönül İşi” galerinin tarihine damga vurmuş önemli yapıtları, sergi için üretilmiş yeni eserlerle bir araya getirerek sanatsal yakınlıkların, uzun soluklu ilişkilerin ve ortak bağlılıkların izini sürüyor.

2001 yılında kurulan Galerist, yıllar içinde farklı kuşaklardan sanatçılarla kurduğu uzun soluklu ilişkiler, düşünsel alışveriş ve sürekliliğe dayalı bir diyalog etrafında şekillenen bir program geliştirdi. Yaklaşık 200 sergi boyunca genç sanatçıların üretimlerine alan açarken, yerleşik pratiklerin gelişimine eşlik etti; sanatçı miraslarını gözetti ve Türkiye çağdaş sanatının uluslararası görünürlüğünü destekledi. Farklı kuşakları, mecraları ve sanatsal yaklaşımları bir araya getiren, eşit cinsiyet temsiline dayalı bu sanatçı odaklı yaklaşım, Galerist’in 25 yıllık hikâyesinin de temelini oluşturuyor.

“Gönül İşi” bu hikâyeye arşiv üzerinden bakmak yerine, Galerist’i onu var eden sanatçıların üretimleri aracılığıyla düşünmeye açıyor. Sergide bir araya gelen yapıtlar, sanatçıların kendi pratikleri içinde birer otoportre olarak okunabilecekleri gibi, bir bütün olarak Galerist’in kolektif portresini de oluşturuyor. Buradaki otoportre fikri, yalnızca sanatçının kendisini temsil ettiği bir imgeye değil; tekrar eden biçimlere, malzeme seçimlerine, jestlere, sembollere, üretim yöntemlerine ve bir pratiği tanımlayan düşünsel meselelere uzanan daha geniş bir ifade alanına işaret ediyor.

Serginin başlığı sanatsal üretimin ve uzun soluklu birlikteliklerin temelinde yer alan çoğu zaman görünmez emek, özen, kararlılık ve inancı görünür kılıyor. Başlık, yıllara yayılan sanatçı, kurum, sanat profesyoneli, koleksiyoner ve izleyici gibi farklı aktörlerle birlikte gelişen bir galeri olmanın süreklilik gerektiren çabasına işaret ediyor. Tamamlanmış bir geçmişi anmaktan ziyade, sergi hâlâ yazılmaya devam eden bir hikâyeyi kutluyor; yirmi beş yıllık yolculuğu selamlarken bu ilişkilerin mümkün kılacağı geleceğe de bakıyor.

“Gönül İşi”, :mentalKLINIK, Hüseyin Bahri Alptekin, Haluk Akakçe, Yeşim Akdeniz, Rasim Aksan, Francesco Albano, Semiha Berksoy, Hera Büyüktaşcıyan, Taner Ceylan, Hussein Chalayan, Michael Craig-Martin, Ergin Çavuşoğlu, İpek Duben, Ayşe Erkmen, Leyla Gediz, Kendell Geers, Anton Henning, Mustafa Hulusi, İdil İlkin, Merve İşeri, Şahin Kaygun, Nuri Kuzucan, Arik Levy, Merve Morkoç, Youssef Nabil, Julian Opie, Lara Ögel, Serkan Özkaya, Güçlü Öztekin, Seza Paker, Thomas Ruff, Sarkis, Yusuf Sevinçli, Erinç Seymen, Arslan Sükan, Murat Şahinler, Ali Emir Tapan, Evren Tekinoktay, Ayça Telgeren, Defne Tesal, Margaret R. Thompson, Gavin Turk, TUNCA, Elif Uras, Viron Erol Vert, Erwin Wurm, Nil Yalter, Burcu Yağcıoğlu ve Nazım Ünal Yılmaz’ın eserlerini bir araya getiriyor.

​Künye: Sergi görünümü/ Gönül İşi, 2026, Galerist, İstanbul. Fotoğraf: Zeynep Fırat

Çağdaş Japon edebiyatının önde gelen yazarlarından, Uluslararası Booker Ödülü finalisti Yoko Ogawa’nın şimdide yaşamanın anlamına ve aile dediğimiz garip denkleme dair bir hikâye anlattığı romanı Hizmetçi ve Profesör, Zeynep Ebru Okyar’ın çevirisiyle Domingo Yayınevi’nden çıktı.

Saygın bir matematik profesörü geçirdiği talihsiz trafik kazasıyla kısa süreli hafızasını kaybeder. Hâlâ eskisi kadar parlak bir zihne sahip olsa da yeni anıları belleğinde yalnızca seksen dakika kalmaktadır. Her yeni sabaha dününü unutmuş halde başlar; akıp giden zamanla arasındaki tek bağ, takım elbisesine iliştirilmiş notlar, en sadık arkadaşlarıysa sayılardır.

Profesör’e yardımcı olması için tutulan genç Hizmetçi ve onun beyzbol hayranı on yaşındaki oğlu, kısa sürede yaşlı adamın sayıların ardında saklı dünyasına dahil olurlar. Her gün kendilerini Profesör’e yeniden tanıtmak zorunda kalsalar da matematik ve beyzbol sayesinde giderek yakınlaşır, kendilerine özgü küçük bir aile olurlar. Profesör onlara, bir ayakkabı numarasından bir beyzbolcunun forma numarasına kadar, gündelik hayatta denk geldikleri sayılar arasındaki tuhaf, neredeyse duygusal bağları gösterirken, Hizmetçi ve oğlu da onun seksen dakikalık dünyasını hiç ummadığı biçimde genişletir.

​“Hayır, burada var,” diyen Profesör göğsüne işaret etti. “Çok çekingen bir sayı olduğundan göze çarpacağı yerlerde görünmez hiç. Bizim yüreklerimizde durur, minicik elleriyle dünyayı ayakta tutar.”

Karikatürist Kemal Gökhan Gürses’in, eski İstanbul ve Adalar’ın gündelik yaşamını kargaların tanıklığı üzerinden yeniden ele aldığı foto-illüstrasyon sergisi “Geçmiş Zaman Kargaları”, Büyükada’nın eşsiz kültür-sanat mekânı Taş Mektep’te ve Büyükada Vapur İskelesi’nde sanatseverlerle buluşuyor.

İBB Kültür ve İBB Miras tarafından düzenlenen sergi, İstanbul’un değişen sosyal ve kültürel hayatına farklı bir perspektiften bakıyor. Uzun ömürleri ve kent yaşamındaki süreklilikleriyle kargaları, İstanbul’un kadim tanıkları olarak ele alan Gürses, Osmanlı’nın son döneminden 20. yüzyılın ortalarına uzanan fotoğraflardaki gündelik hayatı çizimleriyle yeniden kurguluyor.

Kemal Gökhan Gürses, “Geçmiş Zaman Kargaları” adlı yeni sergisinde İstanbul’un en eski sakinlerinden kargaları, kentin değişimine tanıklık eden birer gözlemci olarak merkeze alıyor. Gürses’in eserlerinde bu kadim kentin kadim hayvanları, Osmanlı’nın son döneminden fotoğraflara yansımış gündelik hayatın bir kenarındaki izleyici olmaktan çıkıyor ve çizimlerle bu yaşamın başrol oyuncularına dönüşüyor. Sergide Pera’nın 1930’lu yıllardaki eğlence hayatından Dolapdere’nin otomobil tamircilerine, Adalar’ın şık kadınlarından Kadıköy’e deniz havası almaya gelen ailelere uzanan farklı zaman ve mekânlar, bu kez “Geçmiş Zaman Kargaları”nın gözünden yeniden hayat buluyor.

İstanbul’un mimarisinden eğlence kültürüne, giyim kuşamından semtlerin hikâyelerine uzanan dönüşümünü izleyen sergi, kentin değişen çehresine ve farklı dönemlerdeki gündelik yaşamına kargaların süreklilik gösteren tanıklığı üzerinden bakıyor.

​“Geçmiş Zaman Kargaları” sergisini 31 Ocak 2027 tarihlerine kadar pazartesi hariç her gün 09.00-18.00 saatleri arasında Taş Mektep’te ve Büyükada Vapur İskelesi’nde görebilirsiniz.

Emre Celali’nin, insanın zaman, mekân ve doğa ile kurduğu çok katmanlı ilişkiyi ve medeniyet serüvenini odağına alan “Hatıra Ormanları” başlıklı kişisel sergisi 17 Ekim’e kadar sanatseverlerle buluşuyor.

“Mağara duvarlarına bırakılan ilk el izi, basit bir varoluş kaydından öteye geçer: İnsanın zamanı aşma güdüsünün ilk fiziksel kanıtıdır. Geçmişi hissedip geleceği kurgulayabilmek, zihnin zaman katmanları arasında kurduğu o eşsiz köprüde gerçekleşir. Yaratma eylemi, aslında yok oluşun bıraktığı boşluğa karşı verilen örtük bir mücadeledir. Sanatçı bu noktada, insanın bıraktığı izlerle yarının manzaralarını nasıl şekillendirdiğini sorgular.

Medeniyetin fikri serüveni, doğrudan toprağın yüzeyine işlenmiş katmanlarda okunabilir. Manzara dediğimiz olgu salt doğanın bir yansıması değil; doğa, insan ve teknolojinin sürekli çatışıp dönüştürdüğü hibrit bir alandır. Her yeni müdahale araziyi yeniden biçimlendirirken eski formları tamamen silmez, onlarla birleşerek yepyeni yüzeyler oluşturur. Bu dönüşüm, doğa ve insan üretimi arasındaki gerilimi soyutlanmış peyzaj katmanları üzerinden görünür kılar.

İnsanın habitatını dönüştürme yetisi, medeniyetin seyrini belirleyen ana eksendir. Ancak bu hakimiyet, çevreye salt bir tahakküm kurmaktan ziyade doğayı anlayıp onunla yeni bir uzlaşı zemini yaratma çabasıdır. Sergi pratiğinde manzaralar; yaşanmış olanla yaşanacak olanı birbirine bağlayan, belleği yansıtan iki yönlü bir ayna işlevi görür. Anlam arayışının rehberliğinde şekillenen bu alanlar, estetik bir kaygının ötesine geçerek dinamik bir kavramsal derinlik kazanır.”

Künye:
1. Hatıralar No:1, 2026, ahşap panel üzerine tempera, 35x40cm
2. Sonbahar Fragmanları No:7, 2026, ahşap panel üzerine akrilik, triptik, 72,5x158cm
​3. Düşünce Ormanları No:3, 2026, ahşap panel üzerine akrilik, 30x24cm

Elgiz Koleksiyonu, farklı kuşakları, coğrafyaları ve disiplinleri bir araya getirirken koleksiyona yeni katılan yapıtları koleksiyonda yer alan eserlerle yan yana getiren “Buluşma” sergisini Elgiz Müzesi’nde sanatseverlerle buluşturuyor.

Sergi, Elgiz Koleksiyonu’nun tek bir coğrafyaya ya da ayrıcalıklı bir tekniğe ait olmadığını vurgulayan ve farklı dönemleri ile katmanlarına odaklanıyor. Sanat tarihinin mihenk taşlarıyla günümüz çağdaş sanatının yenilikçi arayışlarını karanlığın, gölgenin ve ortak hafızanın estetiğinde buluşturan sergide; Selma Gürbüz, Mimmo Paladino, Candeğer Furtun ve Rebecca Horn gibi ustaların zamansız yapıtları yer alıyor. Bu çalışmalar; Cevdet Erek, Zeki Demirkubuz, Alimi Adewale, Mario Testino, Stephen Dean ve Assume Vivid Astro Focus gibi sanatçıların üretimleriyle yan yana gelerek mekânda sınırları aşan bir karşılaşma alanı yaratıyor. Sergide ayrıca Tim White-Sobieski’nin 2005 yılında Elgiz Koleksiyonu’na dahil edilen ve koleksiyona giren ilk video eserlerden biri olan çalışması da izleyiciye sunularak koleksiyonun farklı dönemlerdeki edinimleri ile yeni medya sanatına açılan yönü görünür kılınıyor.

Belirli bir dönem veya akım kalıbına hapsolmak yerine yaratıcı ifadenin evrensel doğasından beslenen seçki; heykel, resim, fotoğraf, tekstil, dijital baskı ve yerleştirmeyi aynı potada eritiyor. Koyu renk tonlarının, bronzun, ahşabın, mürekkebin ve gümüş baskıların hâkim olduğu sergi kurgusu; malzemenin dönüşümüne, formların asil sessizliğine ve sanatın sınır tanımayan diyalog gücüne odaklanıyor.

Sergide; Alimi Adewale, Assume Vivid Astro Focus, Mahmut Aydın, Ramazan Bayrakoğlu, Loris Cecchini, Stephen Dean, Zeki Demirkubuz, Cevdet Erek, Magdalena Frauenberg, Candeğer Furtun, Selma Gürbüz, Mustafa Horasan, Rebecca Horn, Gülfem Kessler, Morteza Khazaie, Clara Montoya, Julian Opie, Ceren Oykut, Mimmo Paladino, Mario Testino, Tim White-Sobieski, Wang Xiaosuang ve Burcu Yağcıoğlu’nun eserleri yer alıyor.

Pazar, pazartesi günleri ve resmî tatillerde kapalı olan Elgiz Müzesi; salı-cuma günleri 10.00-17.00, cumartesi günleri ise 10.00-16.00 saatleri arasında ziyaret edilebiliyor.

Romanlarıyla tanınsa da modern Çin edebiyatının önde gelen öykücülerinden biri olan Yu Hua’nın öykülerinden oluşan kitabı 18’imde Düştüm Yollara, Bahar Kılıç’ın Çince aslından çevirisiyle Jaguar Kitap’tan çıktı.

​Yirmi altı yaşındayken bir edebiyat dergisinde yayımladığı öyküsü “18’imde Düştüm Yollara” onu bir anda ülke çapında tanınan bir yazar haline getirmiştir. Onun öykülerinde genç-yaşlı, yoksul-zengin bütün herkes; hüzünlü, gülünesi, karmaşık ilişkiler; evler, otobüsler, yolculuklar; okura ferahlık duygusu veren yollar, dağlar, ırmaklar ve en önemlisi de tüm bunların merkezinde insana, insanlığa duyulan sevgi ve iyimserlik vardır.

Çanakkale Bienali İnisiyatifi’nin (CABININ) 20. yılında düzenlenecek 10. Çanakkale Bienali, 10 Ekim-20 Kasım tarihleri arasında 9 ülkeden 60’ı aşkın sanatçıyı Çanakkale’de buluşturacak.

Bu yıl “Metcezir // Ebb & Flow” başlığıyla düzenlenecek Çanakkale Bienali; su, toprak, hafıza ve dönüşüm kavramları etrafında şekilleniyor. Türkiye’nin yanı sıra Almanya, İngiltere, Fransa, Hollanda, Güney Kore, Çin, Romanya ve Belçika’dan 60’ın üzerinde sanatçının katıldığı bienal; kent merkezinden Troya’ya, Ayvacık’tan Adatepe’ye uzanan geniş bir coğrafyada 15 sergi ve etkinlik mekânına yayılacak. Programda sergilerin yanı sıra paneller, performanslar ve atölyeler de yer alacak.

Bienalin bu yılki edisyonunda, bölgenin köklü geleneği olan seramik üretimine de özel bir odak ayrılıyor. Troya Müzesi başta olmak üzere kentin farklı noktalarında sergilenecek eserler, Çanakkale’nin kültürel ve endüstriyel mirasını çağdaş sanatla buluşturacak.

Dardanel ve Kale Grubu ana desteğiyle hayata geçirilen 10. Çanakkale Bienali, 20 Kasım’a kadar ziyaretçilerini kentin doğal ve kültürel katmanlarını keşfetmeye davet ediyor.

Bienalin katılımcı ve kolektif üretime dayalı yaklaşımı 10. edisyonda da devam ediyor. Deniz Erbaş, Ebru Nalan Sülün, Halil Yoleri, Loukia Thomopoulou, Seyhan Boztepe, Vince Briffa, Yasemin Ülgen ve Gu Zhenqing’den oluşan kurul tarafından belirlenen sanatçı ve eserler bienalin farklı sergi mekânlarında sanatseverlerle buluşuyor. Türkiye’nin yanı sıra Hollanda, Almanya, Güney Kore, İngiltere, Çin, Romanya, Fransa ve Belçika’dan sanatçıların katılımıyla gerçekleşecek bienalde 60’ın üzerinde sanatçı, 15 sergi ve etkinlik mekânında bir araya geliyor.

Bu edisyonda bir araya gelecek sanatçılar arasında ise; A. Serkan Aka, Adina Mocanu, Alex Long Yuan, Andreas Treske, Annika Boll, Ayça Telgeren, Aylin Zaptçıoğlu, Burçak Bingöl, Burcu Erden, Can Altay, Canan Bozbağ, Carmen Bouyer, Derya Geylani, Dilara Akay, Ece Kibaroğlu, Eda Çekil, Edward Burtynsky & Alkan Avcıoğlu, Elif Uras, Evren Karayel Gökkaya, Eymen Aktel, Fulya Çetin, Funda Susamoğlu, Füreya Koral, Gerrit Frohne-Brinkmann, Gizem Boyacıoğlu, Gökçe Kınay, Gözde Mimiko Türkkan, Gülden Ataman, Gülfidan Özmen, Hakan Yılmaz, Halil Yoleri, Hyeseung Lee, İlhan Sayın, Johannes Vogl, Kay Aplin, Kemal Tizgöl, Lara Ögel, Laurent Lacotte, Leyla Pekmen, Manfred Heinze, Meliha Coşkun, Melike Abasıyanık Kurtiç, Mark Verkerk, Meral Değer, Merve Mepa, Mesut Öztürk, Murat Yıldız, Mustafa Tunçalp, Nermin Kura, Oddviz, Ozan Atalan, Öznur Işır, Renée Levi, SENA - SEDNA, Serdar Yılmaz, Stijn Ank, Süleyman Yılmaz, Sunbin Lim, Tardu Kuman, Uğur Cinel, Volkan Aslan, Yaren Yıldız, Yasemin Özcan bulunuyor.

Bienalin bu edisyonu; Dardanel’in ve Kale Grubu - Kale Tasarım ve Sanat Merkezi’nin ana desteği, Çanakkale İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü, Çanakkale Belediyesi ve Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi iş birliği, Troya Kazı Başkanlığı, ÇATKAV ve Troia Vakfı’nın yerel paydaşlığı ve 1915 Çanakkale Köprüsü ve Otoyolu’nun kurumsal desteğiyle hayata geçirilecek.

​10. Çanakkale Bienali hakkında detaylı bilgiye ve programına buradan ulaşabilirsiniz.

Erman Özbaşaran’ın “Zemin” başlıklı kişisel sergisi 10 Ekim’e kadar Galeri Bosfor’da sanatseverlerle buluşuyor.

“Zemin”, üzerinde yaşadığımız coğrafyada bıraktığımız izleri, mimari detayları ve manzara imgelerini; renk, minimal müdahaleler ve yalın geometrinin hakim olduğu resminin katmanlarında açığa çıkarıyor. Resimde “zemin”, boyanın üzerine yerleştiği ilk katmandır. Görüntü henüz yoktur; yalnızca onun üzerinde gerçekleşeceği yüzey vardır. Sergi bu teknik terimi, yalnızca resmin fiziksel zemini olarak değil, resmin düşünme biçimi olarak yeniden ele alıyor. Özbaşaran’ın resimleri bir görüntü inşa etmekten çok bir yüzeyin nasıl oluştuğunu takip ediyor. Tuval, yoğun bir astarla neredeyse kendi dokusunu kaybederken ardından gelen her müdahale, yeni bir katman eklemekten çok yüzeyin geçirdiği zamanı görünür kılıyor. Fırça izleri, bant kalıntıları ya da boya taşmaları, altına gömüldüğü katmanın içinde varlığını sürdürüyor.

Özbaşaran’ın yeni resimleri, bir yere bakmanın sonucunu değil, o bakışın yüzeyde nasıl biriktiğini araştırıyor. Görüntü tamamlanmış bir sonuca değil, sürekli yeniden kurulan bir zemine dönüşüyor. Zemin, tam da bu nedenle resmin altında kalan şeyi değil; sanatçının zihninde resmi oluşturan inşa sürecinin bütününü ve coğrafyanın izlerini görünür kılıyor.

Künye: Artefakt 53, 2026 Tuval üzerine yağlı