Zilberman’da Yeni Sergi: “Sarmaşık”

Zilberman, küratörlüğünü Başak Şenova’nın üstlendiği, şehirdeki üç mekânına yayılan “Sarmaşık” başlıklı karma sergisini 1 Aralık tarihine kadar sanatseverlerle buluşturuyor.

Zilberman İstanbul, Zilberman-Project Space ve Zilberman Selected olmak üzere üç mekâna yayılan “Sarmaşık” sergisinde; Heba Y. Amin, Omar Barquet, Burçak Bingöl, Yane Calovski, Ramesch Daha, Memed Erdener, Didem Erk, Fatoş İrwen, Zeynep Kayan, Azade Köker, Bronwyn Lace, Marcus Neustetter, Cristiana de Marchi, Larry Muñoz, Maarit Mustonen, Egle Oddo, Erkan Özgen, Bochra Taboubi, Cengiz Tekin, Simon Wachsmuth ile Verena Miedl-Faißt/Nirual Kenabru’nun eserleri yer alıyor. Sergi, bir sarmaşığın eş zamanda ve mekânda var olan çoklu anlatılara, bakış açılarına, varlıklara ve gerçekliklere ayrılan dallarını, esrarengiz ve paradoksal çağrışımlarını takip ediyor. Sergide yer alan işler, mekânsal, zamansal, bölgesel ve zihinsel paylaşımlar aracılığıyla birbirine bağlanıyor. Bu bağlantılar aracılığıyla, mekânlar şehrin farklı bölgelerinde birbirlerine çapraz referanslar veriyor.

Serginin kavramsal çerçevesinin çıkış noktasını Alexís O. van Tlön tarafından kaleme alındığı düşünülen bir el yazmasında “sarmaşık” üzerine geçen bir pasaj oluşturuyor. Viyana merkezli enstitü Institut für außergewöhnliches Archivwissen Wien tarafından yakın zamanda keşfedilen el yazmasındaki pasaj, sarmaşık kelimesinin Arapçadaki “asheka” telaffuzunun, Türkçedeki “aşk” (aşırı ve şiddetli aşk) kelimesinin köküne dönüşümünü detaylandırıyor. Metine van Tlön “Sarmaşık çevrelediği ağacın suyunu emer, kurutur, zayıflatır. Bazen aşırı sevgi aşığın hayatla bağlantısını kesmesine, aşığı solmuş bir bitki gibi yorup kurutmasına sebep olur.” diyerek başlıyor. Ardından, kurduğumuz güçlü bağların hayatta kalmak için nasıl hayati öneme sahip olabileceğine, bir “bitkinin” yaşam için nasıl bir direnç sembolü olabileceğine dair satırlarla devam ediyor. Bu düşünceyi “harabeler” üzerine kurduğu bağlantılarla zenginleştiriyor. Tlön’e göre bir zamanlar yaşananların en güçlü göstergelerinden biri olan harabeler, geçicilik duygusunu sabitliyor. Harabelerin yaşamı geride kalana bağlayan tek yoldaşı ise sarmaşık oluyor.

17. İstanbul Bienali ile eşzamanlı düzenlenen sergiler arasında yer alan “Sarmaşık” sergisini 1 Aralık’a kadar Zilberman İstanbul, Zilberman-Project Space, Zilberman Selected mekânlarında ziyaret edebilirsiniz.

Künye:
1. Erkan Özgen, From the series “Silencing the Past”, 2022
2. Nirual Kenabru & Verena Miedl-Faißt, One Meter Above the Ground. Drafts for Our Space Capsule, 2022
3. Didem Erk, Divan-ı Şemsi Tebrizi (Şemseddin'in Hayali), 2022
4. Bronwyn Lace, Of Hands, 2022
​5. Cristiana de Marchi, Building a falling wall, 2021-2022