Sigrid Nunez’den Büyülü Bir Masal: “Tanrı’nın Nefesinde Bir Tüy”

Sigrid Nunez’in insan doğasının karmaşık yapısına dair büyülü bir masal anlattığı romanı Tanrı’nın Nefesinde Bir Tüy, Fatih Yiğitler'in çevirisiyle Kafka Kitap’tan çıktı.

Dost adlı kitabıyla ABD Ulusal Kitap Ödülü’nün sahibi olan Nunez’in bu kitabında genç bir kadın olan anlatıcı, göçmen ebeveynlerinin dünyasına bakıyor. Çinli-Panamalı, sesi soluğu çıkmayan bir baba ve onu yok sayan Alman bir anne. 1960’lı yıllarda bir toplu konutta büyüyen anlatıcı, yaşadığı hayatın sığlığından kaçmak için önce anne-babasının hikâyelerinden ve kendi okuduklarından aldığı ilhamla kurduğu düşlere, sonra da balenin cezbedici dünyasına sığınıyor.

Nunez, kitabı bitiren herkesin kendine sorabileceği bir soru bırakıyor: “Tanrı’nın nefesinde bir tüy olmak nedir? Esasen kırılganlıkla mı ilişkilendirilebilir, yoksa güçle mi?”

​“Babam başkasına benzemezdi. Aslında benim tanıdığım hiç kimseye benzemezdi. Ama Rus edebiyatındaki “küçük adam” ile ilk kez karşılaştığımda aklıma babam geldi. Çehov ve Gogol hikâyeleri okuduğum zaman bol bol onu düşünüyordum. Acı’yı okuduğumda babamla serçeyi hatırladım ve yeni bir ihtimal kendini gösterdi: Konuşmayan biri değil, kimsenin dinlemediği biriydi babam.”