Şairlerle Sıra Dışı Sohbetler: “Şairin 12’si”

Ayhan Şahin’in Türk şiirinin günümüzdeki önemli temsilcileri arasında yer alan on iki şair ile 2006-2018 yılları arasında gerçekleştirdiği söyleşiler toplamından oluşan kitabı Şairin 12’si, Fihrist Kitap’tan çıktı.

Kitap; Gülseli İnal, Abdülkadir Budak ve Yelda Karataş gibi 70’li yıllardan bu yana şiir yazmayı sürdüren; Haydar Ergülen, Lâle Müldür, Sunay Akın ve küçük İskender gibi 80’li yılların şiirine damgasını vuran; Cevat Turan, Yeşim Ağaoğlu, Şeref Bilsel, Gökhan Arslan ve Yavuz Türk gibi isimlerle 1990 ve 2000’li yıllardan günümüze uzanan üç kuşağı bir araya getiriyor.

1970’lerden bu yana dünyada ve ülkemizde yaşanan köklü değişimlerin ve büyük toplumsal çalkantıların şairler üzerindeki etkisini ve şiirimizin yarım yüzyıllık serüveninde geçirdiği dönüşümleri de izleyebileceğimiz bu kitap, üç aşamalı bir çalışmanın ürünü. Birinci aşaması, “Şairin Evreni” bölümüyle başlıyor; ikinci aşaması, şairin kendi belirlediği bir şiirinin gerçek hayattaki öyküsünü anlattığı “Şiirin Öyküsü” bölümüyle devam ediyor; üçüncü aşaması ise, şairin imgeleminden seçilen on iki sözcüğün şair tarafından bambaşka bir imgesel düzleme çekebileceği “Şairin 12’si” bölümüyle tamamlanıyor.

​Şairlerin doğum tarihlerine göre sıralandığı Şairin 12’si kitabı, şiirimizin en ilginç simalarından biriyle açılıyor: Gülseli İnal... Şairin Evreni başlığıyla açılan bu köşe, Gülseli İnal ile ‘şiir ve kozmoloji’ etkileşimini merceğe alıyor; ardından, modern şiirin en önemli temsilcilerinden olan Abdülkadir Budak ile ‘şiirde söz, ses ve ritim’ arayışı sorgulanıyor. Şems ve Mevlana ilişkisi üzerinden Yelda Karataş ile Tanrı ve insan sevgisi bağlamında başka bir evrenin kapılarının aralandığı bu köşede; sonrasında Haydar Ergülen ile ‘şiirde diyalektik yapı’ ele alınıyor. Yurt dışındaki sayısız toplantıda ülkemizi temsil eden Lâle Müldür ile ‘şiirde metafizik, şizofreni, amnezi ve aşk’ın konuşulduğu; sosyal duyarlılık ekseninde zekice kurgulanmış dizeleriyle politik bir söyleme yaslanan Sunay Akın ile ‘antimilitarizm ve şiir’ ilişkisinin değerlendirildiği; 2019 yılında kaybettiğimiz, protest şiirin son dönem temsilcilerinden küçük İskender ile ‘şiir ve patoloji’nin irdelendiği Şairin Evreni köşesi, giderek 1990’lı ve 2000’li yıllara doğru uzanıyor. Yine bu köşede, Cevat Turan ile şiirindeki ‘varoluşçu temalar’ın ele alındığını; Yeşim Ağaoğlu ile ‘şiirde gerçeküstücülük, şiddet ve erotizm’ kavramlarının yorumlandığını; dilin bilinegelen dizgesel mantığının ötesine geçmeye çalışan Şeref Bilsel ile ‘gündelik dil ile şiir dili’ ilişkisinin sorgulandığını; Babam Beni Niye Öldürdü? kitabından hareketle Gökhan Arslan ile ‘baba-oğul-iktidar’ ilişkisinin konuşulduğunu; şiir çizgisinde ‘insan-toplum-tarih’ merkezli bir noktadan psikanalitik bir alana doğru kayan Yavuz Türk ile ‘şiir ve kadercilik’ anlayışı masaya yatırılıyor.