Uzayın Derinliklerindeki “Mavi Gezegenin Öyküsü”

Andri Snær Magnason’un yazdığı, Áslaug Jónsdóttir’in resimlediği insanın bencil doğası, “olmak - sahip olmak” ikilemi ve gezegenimizin kırılgan dengesi üzerine düşündüren romanı Mavi Gezegenin Öyküsü, Cenk Pamay’ın çevirisiyle Domingo Yayınevi’nden çıktı.

İzlanda Edebiyat Ödülü’ne layık görülen, 34 dile çevrilen ve dünyanın farklı yerlerinde tiyatroya uyarlanan Mavi Gezegenin Öyküsü, çocukların doğayla kurduğu dolaysız ilişkiyi yetişkin dünyasının “daha fazla” arzusuyla karşı karşıya getirirken mutluluk, adalet ve sahip olmak üzerine yalın ama giderek rahatsız edici hâle gelen sorular soruyor. Magnason bütün bunları ağır bir ders anlatısına dönüştürmeden; uçan çocuklar, elektrik süpürgesiyle toplanan kelebek tozları, gökyüzüne çivilenen bir güneş ve karanlık mizahla örülü sınırsız bir hayal gücüyle anlatıyor.

​Uzayın derinliklerinde mavi bir gezegen. Yetişkin yok. Kural yok. Sadece gönüllerince yaşayan çocuklar. Brimir ile Hulda için hayat özgür, vahşi ve sürprizlerle doludur. İstedikleri zaman oyun oynar, istedikleri zaman yıkanır, istedikleri zaman uyurlar. Bir gün, gizemli ve tuhaf bir adam gökyüzünden düşer ve her şey değişmeye başlar. Neşeli Bay Günaydın çocuklara kelebek kanatlarındaki tozları kullanarak uçmayı, sonsuz eğlenceyi, sonsuz güneşi vaat eder. Ancak tüm bunların elbette bir bedeli vardır; ağırlığını ufak ufak gezegenin tümüne hissettirecek korkunç bir bedel...