Müze Gazhane’de Naile Akıncı Retrospektifi

Türk resim sanatının önemli kadın ressamlarından Naile Akıncı’nın altmış yıl süresince resmettiği, İstanbul’un ilham verici semti Eyüp ve Piyer Loti’ye odaklanan ve Müze Gazhane’de sanatseverlerle buluşan “Bir Kendilik Öyküsü: Naile Akıncı (1953-2013) Retrospektif” sergisi 16 Ağustos’a kadar uzatıldı.

Küratörlüğünü Ebru Nalan Sülün’ün üstlendiği “Bir Kendilik Öyküsü: Naile Akıncı (1953-2013) Retrospektif” sergisinde; Naile Akıncı’nın kişisel, özel ve devlete ait kurumsal koleksiyonlarda yer alan 200’e yakın eseri izleyici karşısına çıkıyor. İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nin cumhuriyetin 100. yılı kapsamında hayat geçirdiği Türk resim sanatının öncü kadın sanatçılarının eserlerine yer veren bir sergi serisinin ilki olma özelliğini de taşıyan sergi, toplam yedi farklı tarih bölümünden oluşuyor. Döneme dair kapsamlı bir perspektif sunmayı amaçlayan sergide yapıtlara sanatçının sanat yaşamı süresince kaleme alınan referans sanat eleştirisi metinleri, sanatçılar tarafından yorumlanan Naile Akıncı otoportreleri eşlik ediyor. Sergide aile koleksiyonu başta olmak üzere kişisel koleksiyonların yanı sıra kurum koleksiyonlarında yer alan orijinal eserler, fotoğraflardan oluşan kapsamlı bir seçki izleyiciye sunuluyor.

“Bir Kendilik Öyküsü” başlığı; Naile Akıncı’nın sanat üretimine paralel olarak psikolojik bir varoluş öyküsünü de referans alıyor. Küratöryel kurguda; Akıncı’nın çocukluğundan yetişkinliğine uzanan trajik hayat öyküsü ile sanat üretimi arasında var olan ilişkiyi “kendilik” olgusu perspektifinden ele alan Ebru Nalan Sülün, Akıncı’nın “Eyüp” resimlerini sanatçının üslup dönüşümlerine paralel bir yaklaşımla dönemler eşliğinde sunuyor. Sergide eserlere dönemler arası kurulan kronolojik bağlarla eşlik eden sanat eleştirisi metinleri fotoğraflar aracılığı ile de bir yaşam/sanat döngüsü inşa ediliyor.

​​Naile Akıncı, akademiden mezun olduktan hemen sonra 1953’te “Eyüp” ruhunu hissetmeye ve tuvale aktarmaya başladı. Serginin ana temasını oluşturan “Eyüp” ve “Haliç” üretimleri; sanatçının hayatının sonuna dek dönüşerek, değişerek Naile Akıncı’nın hayatı ile birlikte anlam kazandı. “Bir Kendilik Öyküsü: Naile Akıncı” sergisi; sanatçının kronolojik olarak estetik kaygılarının tartışıldığı ve deneyimin öne çıktığı yedi ayrı bölüm üzerinden izleyenlere bir okuma sunuyor. Bu bölümler sırası ile şu şekilde; “Eyüp’ü Keşfetmek: 1953-1980”, “Ufuksuz/Boşluksuz: 1980’ler”, “Ufuksuz ve Tek Rengin Hâkimiyetinde: 1990’lar”, “Değişen Form&Dönüşen Yüzey&Deneysel Dönem: 2000’ler", “Naile Akıncı’ya Saygı: Portreler”, Akıncı’nın sanat üretim alanının yeniden inşa edildiği “Naile Akıncı Odası” ve “Piyer Loti’den Eyüp’e Bakma Alanı”.