Distopik Bir Büyüme Hikâyesi: “Yalnız”

Megan E. Freeman’ın hem bir distopya hem de duygu dolu bir büyüme hikâyesi anlattığı romanı Yalnız, Yağmur Yavaş’ın çevirisiyle Domingo Yayınevi’nden çıktı.

Goodreads Okur Ödülleri En İyi Gençlik Romanı Adayı Yalnız, uyandığında tüm kasabayı terk edilmiş bulan Maddie’nin hikâyesi. Tam da on iki yaşından beklenecek bir kaçamaktı aslında: Maddie, iki en yakın arkadaşıyla gizli bir pijama partisi yapacaktı. Olabilecek en yanlış günü seçtiğini bilemezdi. Uyandığında tüm kasabayı terk edilmiş bulacağını bilemezdi. Elektrik yok, telefon yok, internet yok... kimse yok. Sadece komşunun köpeği George kalmıştı geriye. Bir de o ürkütücü soru: N.e.l.e.r. o.l.u.y.o.r.?

​Kimsesiz günler haftalara, haftalar yıllara döndükçe Maddie başının çaresine bakmayı, yiyecek bulmayı, kar suyuyla yıkanmayı, duş borusundan koltuk değneği yapmayı, hatta araba kullanmayı öğrendi; sonrasında bisiklete sadık kalmayı seçse de... Ancak çok güçlü bir düşmanı vardı: Ezici yalnızlık… Sessizlikle konuşsa da annesinin yıllar önce yazdığı kartpostalı cebinde taşısa da George’a sarılsa da zihni susmuyordu: “Bu hayalet kasabada yalnızlığa daha ne kadar dayanabileceksin Maddie?”